Google+ Followers

ታሪክ ይቅር የማይለው ከባድ መንግስታዊ ወንጀል !!!

በኢትዮጵያውያን ሙስሊሞች መፍትሄ አፈላላጊ ኮሚቴዎች ላይ የደረሰው ግርፍት እና መከራ ቁስሉ የኔም ነው።



ምንሊክ ሳልሳዊ ፦ የኢትዮጵያውያን ሙስሊሞች (እደግመዋለው) የኢትዮጵያውያን ሙስሊሞች ህገመንግስቱን ተመርኩዘው የሃይማኖት ነጻነት ጥያቄዎችን በመያዝ ወኪሎቻቸውን በመምረጥ ህጋዊ ውክልን በመስጠት ወደ ገዢው መንግስታዊ ቡድን ህግን አንብበው ለይተው አውቀው መብታቸውን እና ግዴታቸውን ተረድተው አቤቱታቸውን ለማሰማት በሄዱበት የወይኔው ስርአት እንኳን ደህና መጣችሁ በሚል የህሰት ወንበዴያዊ ፈገግታ በአስመሳይ ሰላም እና ፍቅር አቅርቦ እውቅና የሰጠ በማስመሰል ደም በተለወሱ ጥርሶቹ ነክሶ ለመያዝ እና ለአገዛዙ በሚያመቸው መንገድ ሃይማኖታዊ የፖለቲካ አደረጃጀት በመፍጠር ለዘመናት የቆየውን የሃይማኖት ቀኖና ትላንትና እንደ አይሁድ ባሉ መርዘኛ መንግስታት በተፈጠሩ ዘመን አመጣሽ እምነቶች ለመተካት እና የኢትዮጵያውያንን የሰላም እና የፍቅር ተምሳሌት የሆነውን እስልምናን ለማደፍረስ ደፋ ቀና በማለት ትላንት እውቅና ለሰጣቸው የሙስሊም ምሁራን ወገኖቻችን የአሸባሪነት ታርጋ በመለጠፍ በጠፍ ጨረቃ መኖሪያቸውን በመስበር በከፍተኛ ስቃይ እና እንግልት ወደ እስር ቤት አግዞ ካለምንም ማስረጃ እና ካለበቂ ሰነድ አግቶ በማንገላታት ላይ ነው።

የወያኔ ስርአት ራሳቸውን አክብረው እና ሃይማኖታቸውን ጠብቀው ከፖለቲካ እድፍ ነጻ ነን ያሉ ምሁራንን እንደ ተቃዋሚ .... ሕገመንግስታዊ ጥያቄ ያቀረቡ ዜጎችን እንደ አሸባሪ .... በነጻነት ማምለክ መጸለይ እንፈልጋለን ያሉ ትን እንደ አክራሪ ... ወዘተ በመፈርጅ ከፍተኛ የሆነ ሰቆቃ እና ስቃይ እያደርሰባቸው መሆኑ በዚህ ሰሞን ከወንድሞቻችን ከሙስሊሙ መፍትሄ አፈላላጊ ኮሚቴዎች እየቀረበ ያለው የመከላከያ የፍርድ ቤት ቃላቸውን ሰምተናል ። እጅግ አስደንጋጭ እና አሳዛኝ የሰው ልጆች በገዛ አገራቸው ዜጋ አይደለንም እንዲሉ በፍርሃት ተሸብበው እንዲኖሩ ለማድረግ የተቀናጁ አሰቃቂ ወንጀሎች በኢትዮጵያውያኑ ሙስሊም ምሁራኖች ላይ ተፈጽሟል። ታሪክ ይቅር የማይለው ከባድ መንግስታዊ ወንጀል ማንንም ከተጠያቂነት እንደማይመልስ ትውልድ በተግባር ያሳያል።

ማእከላዊ ተብሎ በሚጠራው የአዲስ አበባው ጓንታናሞ ውስጥ ከቀድሞ ስርአቶች ጀምሮ ከባድ የሆኑ ወንጀሎች በኢትዮጵያውያን ላይ ቢፈጸምም የዚኛውን ግን ለየት የሚያደርገው በሃሰት ውንጀላ አሸባሪ አክራሪ ተብለው ያለስማቸው ስም ወቶላቸው ከየቤታቸው በጨለማ እየተጎተቱ ባልሰሩት ወንጀል እና ባላዋሉበት ጉዳይ ስቃይ የደረሰባቸው ሙስሊም ወገኖቻችን ጉዳይ በገሃድ አደባባይ መውጣቱ የስር አቱን ጋጥወጥነት እና ለዜጎቹ ደንታቢስ መሆኑን አንድን ህዝብ እመራለሁ ከሚል መንግስት የማይጠበቅ ድርጊት እንደተፈጸመ የሃይማኖት ሙሁራኑ ካቀረቡት የመከላከያ ቃል ለማዳመጥ ችለናል። በሙስሊም ወገኖቻችን ላይ የደረሰው ሰቆቃ የማእከላዊ ቶርች እና ስቃይ እያንዳንዳችን እንዳንተኛ እና ነገ በኛ በማሰብ ለኮሚቴዎቹ ፍትህ በንቃት እንድንሰራ ብርታት ሰቶናል።

አንድ አምባገነን ስርአት ታግለን ለመጣል የግዴታ እያንዳንዱ ዜጋ እስር ቤት ገብቶ መታሰርን እና መገረፍን መመልከት ሳይሆን ወንድሞቻችን በ እስር ቤት ያሳለፉት መከራ እንደመከራችን አይተን ሲነጋ ደሞ ወደ እኛ ቤት እንደሚመጣ አስበን ለታሰሩት ሃቀኛ ፍትህን ለኛም የማይሸራርፍ መብቶቻችንን ለማግኘት መታገል ግዴታችን መሆኑን ማወቅ ያስፈልገናል።ለዘመናት ተሳስሮ እና ተከባብሮ የኖረን ህዝብ ለማፋጀት ዘመን በወለዳቸው የአይሁዶች ቋንቋ አሸባሪ አክራሪ እየተባሉ ዜጎች የሚደርስባቸው መከራ እንዲቆም እያንዳንዳችን መስእዋት መሆን አለብን። የአብሮነታችን ተምሳሌት ለአለም ያስተማረውን የአያቶቻችንን የአንድነት ፍቅር ደግመን በዚህ ትውልድም ማሳየት አለብን ። አምባገነኖች ጠንክረን ከታገልናቸው ቀዳዳው ሁሉ ስለሚጠብባቸው ተፍረክርከው ይጠፋሉ። በኢትዮጵያውያን ሙስሊሞች መፍትሄ አፈላላጊ ኮሚቴዎች ላይ የደረሰው ግርፍት እና መከራ ቁስሉ የኔም ነው። ምንሊክ ሳልሳዊ

ድህነት ሲመጣ ቃላት ይበዛል። ስብሰባ፣ ንግግር፣ የማይተገበር ቃል - መግባት እንደህይወት ይወሰዳል፡፡ እንደኑሮ ይለመዳል፡፡


ምንጭ ፦አዲስ አድማስ

የህዝብን የኑሮ ደረጃ ዝቅ ብሎ ወርዶ የሚያይ መሪ፣ አለቃ፣ ኃላፊ ማግኘት መታደል ነው፡፡ ያስቀናል፡፡ የዋጋ መናርና የታክስ ማሻቀብ አንድን ማህበረሰብ የጦርነትን ያህል ያጠፋዋል፡፡ ለዚህ ነው መሪዎች ሁሉ የህዝባቸውን ኑሮ በቅርብ ያስተውሉ የሚባለው፡፡ ህዝብ የሀገር ሙቀት መለኪያ ነው፡፡ ህዝብ የሚከፍለው ግብር ከሚያገኘው አገልግሎት ጋር ካልተመጣጠነ የቀዘቀዘች አገር ውስጥ ነው የሚኖረው፡፡ ህዝብ ደሞዙ ከሚኖረው ኑሮ ጋር ካልተመጣጠነለት ኖረ አይባልም፡፡ ህዝብ ከዕለት ዕለት ህይወት እየከበደው ከሄደ ከሳቁ ምሬቱ፣ ከደስታው ሐዘኑ እየበረታ ሥርዓቱን፣ አገዛዙን፣ ገዢዎቹን፣ አስተዳዳሪዎቹን ይጠላል፡፡ ሀገሩም የእሱ አትመስለውም፡፡ ህዝብ መሰረታዊ የፍጆታ ዕቃዎችን ለማግኘት ነግ-ሠርክ የሚሰለፍ ከሆነ፤ አልፎ ተርፎም ከናካቴው ዕጥረት የሚከሰትበት ሁኔታ ከመጣ፣ ብሶቱ ወሰን አይኖረውም፡፡ ህዝብ በመኖሪያ ቤት ችግር የሚሰቃይ ከሆነ መሰረታዊ የኑሮ አስፈላጊ ነገር ጎሎበታል ማለት ነው፡፡

 ከዚህ ሁሉ የሚከፋው ደግሞ ይህንን የሚገልፅበት መንገድ ካጣና በፍርሃት ተሸማቆ ከተቀመጠ ነው፡፡ “አዲስ ያይጥ - ወጥመድ በሰራህ ቁጥር” አዲስ አይጥ የምትወለድ ከሆነ፣ ወይ ወጥመዷ ላይ ወይ አጥማጁ ላይ ችግር አለ ማለት ነው” ይባላል፡፡ በሙስና የተሞላ ልማት ዘርዛራ ወንፊት ነው፡፡ ዕብቁንም፤ እንክርዳዱንም፤ እያሳለፈ፤ እያዩ እህል አለን እንደሚሉት አይነት የዋህነት ይሆናል፡፡ የዚህ ሁሉ መጨረሻው ድህነት ነው፡፡ ድህነት ሲመጣ ቃላት ይበዛል። ስብሰባ፣ ንግግር፣ የማይተገበር ቃል - መግባት እንደህይወት ይወሰዳል፡፡ እንደኑሮ ይለመዳል፡፡ “አንድ መንግሥት ከሌላ መንግሥት የሚማረው ጥበብ ከህዝብ ኪስ ገንዘብ አሟጥጦ መውሰድ ነው” ይለናል፤ አዳም ስሚዝ የጥንቱ የጠዋቱ የኢኮኖሚ ሊቅ፡፡

አንድ የአሜሪካኖች አባባል አለ:- “በአንድ አገር ከዋናው ይልቅ ምክትሉ ነው ምርጥ ሥራ አለው የሚባለው፡፡ ምክንያቱም ትልቁ ሥራው ጠዋት ሲነሳ ‘ዋናው አለቃ ደህና አደሩ?’ ማለት ብቻ ነው!” ከዚህ ይሰውረን፡፡
ኑሮ እጅግ በከፋ ሁኔታ ላይ ሲገኝ፤ እንግሊዞች “ሶስት ትውልድ ሙሉ ሸሚዛችንን እንደጠቀለልን አለን” ይላሉ፡፡ ጣሊያኖች ደግሞ፤ “ከከዋክብት እስከ ጋጣ/በረት እየኖርን ነው” ይላሉ፡፡ ስፔይኖችም፤ “ሀብትን፤ የሌለው ይሠራዋል። ያለው ያላግባብ ይጫወትበታል” ይላሉ፡፡ ኢትዮጵያውያን፤ “ኑ እስኪለን መከራችንን እናያለን” ይላሉ፡፡ አምላክ አንደኛውን እስከሚጠራን ቀን ድረስ አበሳ ፍዳችንን እየቆጠርን ነው እንደማለት ነው!! ሁሉ የምሬት ቋንቋ አለው! ጊዜውና ደረጃው ይለያይ እንጂ ምሬቱ የሚፈታበትም መንገድ እንደዚያው ይለያያል፡፡ ማናቸውም ዕቅድና ስትራቴጂ ህዝብ ኑሮ ላይ ያነጣጠረ መሆን አለበት፡፡ ይሄ ማለት የእርስ በርስ ሙግትና የአዕምሮ አክሮባት ከመሥራት ይልቅ፤ የህዝቡስ ሁኔታ እንዴት ነው? ማለት ዋና ጉዳይ ነው፣ ማለት ነው፡፡ ለህዝብ ተብሎ፣ በህዝብ ስም የተቀረፀውንም አጀንዳ ለግል ጥቅም እንዳይውል ጠንክሮ መጠበቅ ይገባል፡፡

በሀገራችን “ሲሾም ያልበላ ሲሻር ይቆጨዋል” የተባለው ተረት ዕድሜው እጅግ ረጅም ነው፡፡ የሥርዓቶቻችንን ያህል አርጅቷል፡፡ በተግባር ሲተረጐም ግን ገና ዛሬ የተወለደ ነው የሚመስለው፡፡ በየቢሮው፣ በየማህበሩ፣ በየፓርቲው የምናየው ሀቅ ነው፡፡ “አዲስ እረኛ ከብት አያስተኛ”፣ “እከክልኝ ልከክልህም” አብሮ ሲተረት የኖረ ነው፡፡ እዚህ ላይ፤ ሁለት የአሜሪካ ፕሬዚዳንቶች ሲቀያየሩ ሂያጁ ለመጪው ያለውን መጥቀስ መልካም አርአያነት ያለው ነው:-

“እኔ ይሄን ሥልጣን (ቢሮ) ለቅቄ ስወጣና ወደቤቴ ስሄድ፤ የተደሰትኩትን ያህል አንተ ወደዚህ ሥልጣን በመምጣትህ የምትደሰት ከሆነ፤ በዚች አገር የመጨረሻው ከፍተኛ ደስተኛ ሰው አንተ ነህ ማለት ነው!” (ይህን የተባሉት አብርሃም ሊንከን ናቸው) ይሄ መታደል ነው፡፡ በማናቸውም መንገድ ሥልጣን ላይ የሚወጣ ሰው፤ “ሥልጣን በሸተተው ማግስት አካሄዱ ሁሉ ይለዋወጣል፤ እንደድመት ኮርማ ይሆናል” ይባላል፡፡ ከዚህም ይሰውረን። አክብሮታችን ለመንበሩ እንጂ ለሰውዬው አይደለም፡፡ ዞሮ ዞሮ ህዝብን ማገልገያ መንበር መሆን አለበት፡፡ አንዱ ባለሥልጣን ሌላውን ባለሥልጣን የጐዳ መስሎት በሚሠነዝረው ጥቃት የዝቅተኛው ክፍል ህዝብ መጠቃቱ ትልቅ ጉዳት ነው፡፡ አፍ በሰፋ ቁጥር ተሳዳቢው ህዝብ ነው፡፡ የሚላክበት ህዝብ ነው፡፡ ጎረቤትም ቢቆስል ጦሱ ላገር ነው፡፡ የቆሰለ አውሬ ለያዥ ለገራዥ አስቸጋሪ ነው፡፡ ጣጣው ግን የህዝብ ነው፡፡  

በሁሉም አቅጣጫ የጨለመበት የኢትዮጵያ ህዝብ በሃገሩ ላይ ተስፋ ቆርጧል።


ምንሊክ ሳልሳዊ ፦ የመላው ኢትዮጵያውያን ሮሮ እና አቤቱታ የሆኑት የመብራት፣ የስልክ፣ የውኃ፣ የትራንስፖርት፣ የፍርድ ቤቶች አሰራር እና ተመሳሳይ መንግስታዊ ተብዬ ተቋማት አሰራሮች አገሪቷን አጥቁረዋታል ፤ ሕዝቡንም አድቅቀውታል፡፡ መፍታት አለማወቅ ይሁን መንግስታዊ ተንኮል አሊያም የሌላ አላማ ህዝብን የማደህየት ደባ እስካሁን ምንም አይነት መፍትሄ ሲሰጥ አልታየም። መሰረታዊ የህዝብ አገልግሎት መስጫዎች ከፍሎ በሚገለገለው ህዝብ ላይ እንደፈለጉ ሲሸኑ አለሁ የሚል መንግስትም ይሁን ባለስልጣን ሃይ ሲል አልታየም ። በፍርድ ቤቶች ደጃፍ በተደጋጋሚ ቀጠሮ ብቻ መዝገቦች ሳይፈተሹ በቀጥሮ ሂድ ና የሚባለው ህዝብ የትየለሌ ነው። የፍትህ ጥማትን የሚቀርፍ ማግኘት ባለመቻሉ ሕዝብ በፍትሕ ስርአቱ ላይ ተስፋ ቆርጧል።

በአገሪቱ የሚታዩ የወያኔ መንግስት ተቋማት ናቸው የሚባሉ በአጠቃላይ ማለት ይቻላል የሚያገለግሉትን ህዝብ የማያከብሩ የስራ ትርጉም ያልገባቸው የፖለቲካ ፍጆታቸውን ለማሳካት ሲሉ የሚሮጡ የህዝብን ሃብት እና ንብረት የሚበዘብዙ ዋልጌዎች የተሞሉ ሲሆን ከማንኛውም የመንግስት ተቋም አገልግሎት አገኛለሁ አቤቱታየ ይሰማል ብሉ ማመልከት ውጤት ያሌለው በመሆኑ ሕዝቡ በመንግስት ሰራተኛው ላይ ተስፋ ቆርጥዋል።የወያኔ መንግስት ባለስልጣናት አትኩሮታቸው ለህዝቡ ሳይሆን ወደ ፖለቲካው ብዝበዛው የግል ቢዝነሱ እና የፓርቲ ስብሰባ ነው።

ወያኔ ህገመንግስት ያለው የወረቀት ላይ ማር የሰብዓዊና የዲሞክራሲያዊ መብቶችን ድንጋጌዎች ይተነትናል ፡፡ እነዚህ ከተ.መ.ድ. የሰብዓዊ መብቶች ድንጋጌ ተገልብጠው የሰፈሩ ህጎች ወሬ ሆነዋል በተግባር የሚተረጉማቸው የሚያከብራቸው የሉም፡፡ ለስብሰባና ለመፈክር ማድመቂያ ካልሆነ በስተቀር ዜጎች እነዚህን መብቶች ሲጠይቁ የሚያገኙት ምላሽ ተቃራኒውን ነው፡፡ በሕግ ጥበቃ ሥር ናቸው የተባሉ ከፍተኛ የሆነ የስቃይ የቶርች እና የሰቆቃ ግርፋት ይፈጸምባቸዋል የሚል ሪፖርት በአለም አቀፍ የሰብ አዊ መብት ወኪሎች እንዲሁም የወያኔ መንግሥት ባዘጋጃቸው ስብሰባዎች ላይ እንዲሁም በታሳሪዎች አንደበት ሲነገር ተደምጧል፡፡ መብታቸውን በመጠየቃቸው ብቻ ከሥራቸው ተባረው ለመከራ የተዳረጉ ዜጎች ቤቱ ይቁጠራቸው ፡፡ በሕገ መንግሥቱ መሠረት መብታቸውን የሚጠይቁ እንደ ጠላት ይፈረጃሉ፡፡

ሃገራችን እና ወገናችን በጨለማ ውስጥ እየዳከረ ባለበት በዚህ የወያኔ አገዛዝ እያንዳንዱ ኢትዮጵያዊ በመረባረብ የዜግነት ግዴታውን አውቆ ለህዝቦች መብት እና ነጻነት መታገል አለበን። ሃገሪቷ በዚህ አደጋ ውስጥ ባለችበት ሰአት ላይ ህዝብ አጣብቂኝ ውስጥ ገብቶ ለኑሮ ውድነት ለሞት ለስደት እየተዳረገ ኢትዮጵያዊነት እየተዋረደ ከመሆኑም ባሻገር ሃገሪቷን ወደ ፍርስራሽነት ለመቀየር የሚሮጡ ጥቂት ሆዳሞች ባሉበት ልንቀብራቸው ይገባል። በአስተሳሰባቸው የላሸቁ በሰለጠነው አለም እየኖሩ በድህነት የተዘፈቀውን ህዝብ በጎሳ ለማፋጀት ሆን ብለው የሚሯሯጡ የባዶ ፖለቲካ ኢንተርሃሞዮችን መዋጋት ግድ ይለናል። ያልሰለጠነውን ማሰልተን የህዝብን እድገት መመኘት ለነጻነት እና ለመብት መታገል እና ከጭቆና ነጻ መውጣት ሲገባን የጋራ ክንዳችንን ማስተባበር ባለብን ወቅት ኢትዮጵያን ሩዋንዳ ለማድረግ ደፋ ቀና የሚሉ ባሉበት እንዲሞቱ ማድረግ የጋራ ግዴታን ነው።ምንሊክሳልሳዊ

የማኅበረ ቅዱሳንን አመራርና አባላት በአክራሪነት የሚከስ ዶክመንተሪ ሊዘጋጅ ነው ተባለ። ዶክመንተሪው የ2007 ሀገራዊ ምርጫ ቅድመ ዝግጅት አካል እንደኾነ ተጠቁሟል።




‹‹ማስረጃ አቅርቡና እንነጋገርበት›› ለሚለው የማኅበሩ ጥያቄ ምላሽ አልተሰጠም በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ የሲኖዶሱን ይኹንታ አግኝቶ በመላው አገሪቱ የሚንቀሳቀሰውን የማኅበረ ቅዱሳንን አመራርና አባላት በአክራሪነት የሚከስ ነው የተባለ ዶክመንተሪ ፊልም ለማዘጋጀት መታቀዱ ተጠቆመ፡፡

የጠቅላይ ቤተ ክህነቱ አንዳንድ ሓላፊዎች አቀብለውታል በተባለ መረጃ እንደሚታገዝና በመንግሥት አካል እንደሚሰናዳ የተገለጸው የዶክመንተሪ ዝግጅቱ በማኅበሩ ኻያ አመራሮች እና አባላት ላይ እንዳነጣጠረ ተገልጧል፡፡ መንግሥት በምርጫ – 97 ውጤትና በተከታይ ኹኔታዎቹ ላይ ባካሔደው ግምገማ፣ የማኅበረ ቅዱሳን አባላት ናቸው የሚባሉ ግለሰቦች በተለይ በገጠር ቀበሌዎች ለተቃዋሚዎች ተሰሚነት ማግኘት በምክንያትነት መጥቀሱ በዜና ጥቆማው የተመለከተ ሲኾን ‹‹የአክራሪነትና የጽንፈኛ ፖሊቲከኞች ምሽግ ነው›› በሚል የሚያቀርበው ክሥም ከዚኹ የሚነሣና ለመጪው የ2007 ሀገራዊ ምርጫ የሚደረግ ቅድመ ዝግጅትም አካል እንደኾነ ተነግሯል፡፡

በቅድመ ዝግጅቱ የሚወሰዱ ርምጃዎች የማኅበሩን አቅሞችና እንቅስቃሴዎች በመቆጣጠር በተለይም የማኅበሩ መሠረቶች ናቸው የሚባሉ የከፍተኛ ትምህርት ተቋማት ግቢ ጉባኤያትን ‹‹በሴኩላሪዝም መርሖዎች የመግባቢያ ሰነድ›› ጠርንፎ ‹የአገልግሎት ቅኝቱን የማስተካከል› ዓላማ እንዳላቸው የገለጸው የዜና ምንጩ፣ ይህም ካልተሳካ በተከታታይ አስተዳደራዊ ርምጃዎችና የተቃውሞ ቅስቀሳዎች ማኅበሩን በማወከብ ተቋሙን ለዘለቄታው የማፍረስ ውጤት ሊኖረውም እንደሚችል አመልክቷል፡፡

ከአዲስ አበባ ሀ/ስብከት አብያተ ክርስቲያናት የተጠሩ ናቸው የተባሉ አስተዳዳሪዎችና ሠራተኞች የሚሳተፉበት እንደኾነ የተገለጸና ጠቅላይ ቤተ ክህነቱ በማኅበሩ አገልግሎት ላይ ቁጥጥሩን እንዲያጠብቅ የሚጠይቅ ስብሰባ በዛሬው ዕለት በቤተ ክህነቱ የመሰብሰቢያ አዳራሽ እንደሚካሔድ የተዘገበ ሲኾን ዓላማውም ‹‹በአክራሪዎችና ጽንፈኛ ፖሊቲከኞች ምሽግነት፣ የቤተ ክህነቱን አሠራር ባለማክበርና ከቤተ ክህነቱ በላይ ገዝፎ በመውጣት›› ማኅበሩ የሚከሰስባቸውን ኹኔታዎች በማጠናከር ለታቀዱት ርምጃዎች የሚያመቻች ነው ተብሏል፡፡

በከፍተኛ ትምህርት ተቋማት ተማሪዎች ላይ በማተኮር የተማረው ትውልድ ሃይማኖቱን የሚወድ፣ ግብረ ገብነት ያለው፣ ሀገሩንና ቤተ ክርስቲያኑን በዕውቀቱ፣ በሞያውና በገንዘቡ የሚያገለግል ብቁ ዜጋ ይኾን ዘንድ በቅዱስ ሲኖዶስ ጸድቆ በተሰጠው መተዳደርያ ደንብ መሠረት በመሥራት ላይ እንዳለ የሚገልጹ የማኅበሩ አባላትና ደጋፊዎቹ፣ ማኅበሩ ለቀረቡበት ክሦች የሚመች አደረጃጀት ይኹን ባሕርይ እንደሌለው በመግለጽ ተጠሪ ከኾነለት ጠቅላይ ቤተ ክህነት ጋራ በአሠራር ሒደት የሚፈጠር ክፍተትን በማጦዝ የሚሰነዘሩ ውንጀላዎች ተቀባይነት እንደሌላቸው ተናግረዋል፡፡ የተጠቀሱት ክሦች ላቀረቡት አካላት ‹‹የሚነገረውና የሚጻፈው እኛን የሚገልጸን ስላልኾነ ማስረጃ አቅርቡና እንነጋገርበት›› የሚል ጥያቄ ቢቀርብላቸውም ለሠለጠነ ውይይት ፍላጎት እንደሌላቸው አባላቱ አስረድተዋል፤ በምትኩ ‹‹ርምጃ እንወስዳለን›› በማለት በተለያዩ መድረኮች ማኅበሩን ማሳጣትና መክሠሥ እንደሚመርጡም ለፋክት መጽሔት አስታውቀዋል፡፡

ታቅዷል የተባለው የዶኩመንተሪ ዝግጅት እውነት ከኾነም ማኅበሩን ብቻ ሳይኾን የኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያንን የማዳከም አጠቃላይ ዘመቻ አድርገው እንደሚቆጥሩትና በቀላሉ እንደማይመለከቱት አሳስበዋል፡፡

(ፋክት፤ ቅጽ ፪ ቁጥር ፴፰፤ መጋቢት ፳፻፮ ዓ.ም.)

በኢትዮጵያ የመብቶች ጥሰት ጉዳይ ከብሔራዊ አነታራኪ ፖለቲካዊ አጀንዳነት አልፎ ዓለም አቀፍ አጀንዳ ሆኗል።



ምንሊክ ሳልሳዊ :- ኢትዮጵያ በታሪኳ ታይቶ በማይታወቅ ደረጃ የመብቶች ሕጋዊነት በተጨበጨበለት ሁኔታ እና ይህ በማይባል ደረጃ በወረቀት ላይ ብቻ ለፕሮፓጋንዳ ፍጆታ ለይስሙላ እና ለማስመሰል የተደነገጉባት አገር ነች፡፡ የቀድሞ መንግስትን ሽንፈት ተከትሎ በኢትዮጵያ የሰብኣዊ መብት ጥሰቶች የፍፃሜ ምዕራፍ ይሆናል ተብሎ ተስፋ ተደርጎ ነበር፡፡ ነገር ግን ጭራሽ ብሶበት ቁጭ አለ፡፡ የሕወሓት ወንበሩን መቆጣጠር ተንተርሶ በዓለም አቀፍ ደረጃ ያሉ የሰብዓዊ መብት ተሟጋች ድርጅቶች በተለይም ሒዩማን ራይት ዎችና አምነስቲ ኢንተርናሽናል የወያኔን ጁንታ በሰብዓዊ መብት ጥሰት በማብጠልጠል ነበር የተቀበሉት፡፡ ባለፉት ሃያ ሁለት ዓመታት የሰብኣዊ መብት ጥያቄዎች አቤቱታ ማሰማታቸውን አላቆሙም፡፡ ጋዜጠኞችን የሃሳብ ነጻነት ከሚገድብ ጥቃት በመከላከል ላይ የተሰማሩ የመብት አስከባሪ ድርጅቶችም ወያኔ በሚፈጥረው ከባድ የሰብኣዊ መብት ጥሰት በየጊዜው መክሰስ ሥራቸው ሆኗል:: የአሜሪካው ስቴት ዲፓርትመንት በየጊዜው በሚያወጣው ዓመታዊ መግለጫው ወያኔን በሰብዓዊ መብት ጥሰትና የፖለቲካ መብቶችን ማፈን ይከሰዋል፡፡ ባሁን ወቅት የእነኚህን አካላት መግለጫዎች የታወቁ ዓለም አቀፍ መገናኛ ድርጅቶች በመቀባበል ኢትዮጵያ የዜጎቿን መብቶች በመጣስና በማፈን ወደር የሌላት አገር እንደሆነች ዓለም እንዲረዳው እያደረጉ ናቸው፡፡

ታዋቂነታችን በድርቅ በድህነት ብሎም በጭፍጨፋ ደሞ በሰብኣዊ መብት ጥሰት የሕወሓት መራሹ ጁንታ ወደ ስልጣን በጠበንጃ ሃይል ከመጣ ጀምሮ በአለም አቀፍ ደረጃ የተደነገጉ የሰብአዊ መብት ህጎችን ካለምንም ማርቅርቅ እና ድካም ከሌሎች በመገልበጥ በወረቀት ላይ ከማስፈሩም በተጨማሪ ጥናቶች እንደሚጠቁሙት በአለም ላይ የሰው አገር ህግን እና አለማቀፍ ድንጋጌን ከሃገራችን ሁኔታ ጋር ሳይገናዘቡ በስፋት በደመነፍስ ለፍጆታ የተጻፈበት ሃገር ኢትዮጵያ ብቻ ሲሆን በየትኛውም አለም ሃገራት ያልተከሰተ የአለም አቀፍ ህጎችን ግልባጭ በከፊል በህገመንግስት እንዲሁም የገዢ ፓርቲን የፖለቲካ ፕሮግራም በከፊል ደባልቆ በጋራ እንደ አውራ ህግ የወጣባት ሃገር ብትኖር ኢትዮጵያ ብቻ ናት::ኢትዮጵያ በታሪኳ ታይቶ በማይታወቅ ደረጃ የመብቶች ሕጋዊነት በተጨበጨበለት ሁኔታ እና ይህ በማይባል ደረጃ የተደነገጉባት አገር ነች፡፡ እንግዲህ ይህ ሆኖ እያለ ነው በአገሪቱ የመብቶች ጥሰት ጉዳይ ከአገሪቱ ብሔራዊ አነታራኪ ፖለቲካዊ አጀንዳነት አልፎ ዓለም አቀፍ አጀንዳ ሆኖ ተገኝቷል፡፡ጥላቻ በፈጠረው ፍርሃት ብቻ የሃገሪቱን ህጎች ዜጎች ለመጥለፍ እያዋሉት ነው::

ኢትዮጵያ በአስከፊ ድርቅና ረሃብ ለመታወቅ እንደበቃችው ሁሉ ወያኔ የዜጎችን መብቶች በመጣስና በማፈን እንዲሁም በሰብዓዊነት ላይ በሚፈጽመው ወንጀል በዓለም ላይ ታዋቂነትን እያተረፈ ነው፡፡ ይህ ብቻ አይደለም;ወያኔ የፖለቲካ ተቀናቃኞችን መብቶች ለመጣስ ስለሚጠቀምባቸው ዘደዎች የሚቀርቡ ማስረጃዎች እና ማብራሪዎች እጅግ ዘግናኝ ናቸው፡፡የወያኔ መሪዎች የፖለቲካ ተቀናቃኖችን ለማዳከም ሲሉ ንፁኃንን ወንጀለኛ የሚያደርግ ዘዴዎችን ሥራ ላይ እንደሚያውሉ በተለያዩ ይፋዊ ሪፖርቶች ላይ ሁሉ ከነማስረጃው እየተነገረ ይገኛል::

ይህ የሰብኣዊ መብጥ ጥሰት እየተባባሰ የሚሄድበት ምክንያት ወያኔ በአብዛኛው ካድሬዎች ዘንድ በስፋት ሰርጾ እንዲገባ ያደረገው የተቃዋሚዎች ጥላቻ እና እንዲሁም የተቃዋሚው ቡድን የትግል አቅጣጫው በተመሳሳይ መልኩ በጥላቻ ላይ የተመረኮዘ መሆኑ ነው::ተቃዋሚዎች የታጠቁ ሃይላት ባለመሆናቸው የመርሃቸው እንቅስቃሴ የተገደበ እና ለፖለቲካ እና ለሚዲያ ፍጆታ የዋለ ተዳፍኖ የሚገኝ ሲሆን የወያኔው ግን በታጠቁ የጸጥታ ሃይሎች እና በፖለቲካ ማጭበርበሮች ላይ ስለተመረኮዘ ካድሬዎቹ በተሰጣቸው የጥላቻ ተግዳሮት እና ወያኔያዊ ስልቶች የፈጠሩትን ጥቅማጥቅሞች ጠብቀው ለማቆየት ሲባል ጥላቻ በፈጠረው ፍርሃት ብቻ የሃገሪቱን ህጎች ዜጎች ለመጥለፍ እያዋሉት ነው::

ይህ ፍርሃት እና ጥላቻ በወያኔ ከትልቅ እስከ ትንሽ ካድሬዎች አናት ውስጥ ስር ለስር በመስደድ የፈጠረው ነገር ቢኖር ማንኛውም ዜጋ ተቃውሞ ካሰማ በወንጀለኛነት በመፈረጅ በማሳደድ በማጥፋት እረፍት ለማግኘት እና ጥቅማቸውን ለማስጠበቅ ሲራወጡ የህዝብን የበላይነት አፈር ከተውታል::ማእከላዊ የወያኔ ጁንታ በዲሞክራሲ ባለመወቀጣቸው የህጎችን የበላይነት ማረጋገጥ ካለመቻሉም በተጨማሪ በህዝብ እና በዲሞክራሲ ላይ በደሎችን የሚያደርሱ ባለስልጣናት የሚጠየቁት በሃገሪቱ የበላይ ህጎች ሳይሆን በወያኔያዊ የፓርቲ መመሪያዎች በመሆኑ በጥቅም መተሳሰር በፈጠርው ዝግ መንገድ የሰብኣዊ መብት ጥሰቶች እየተብራከቱም ከመሆኑ አልፎ የእለት ተእለት ተግባራት አካል ሆነዋል::ምንሊክ ሳልሳዊ

".......... Eskinder Nega, who is writing for freedom of expression in Ethiopia,” Kerry said.

Secretary of State John Kerry mentioned imprisoned Ethiopian journalist Eskinder Nega on Thursday during a press briefing in Washington while unveiling the latest U.S. reports on Human Rights. “The truth is that some of the greatest accomplishments in expanding the cause of human rights have come not because of legislative decree or judicial fiat, but they came through the awesomely courageous acts of individuals, whether it is Xu Zhiyong fighting the government transparency that he desires to see in China, or Ales Byalyatski, who is demanding justice and transparency and accountability in Belarus, whether it is Angel Yunier Remon Arzuaga, who is rapping for greater political freedom in Cuba, or Eskinder Nega, who is writing for freedom of expression in Ethiopia,” Kerry said. “Every single one of these people are demonstrating a brand of moral courage that we need now more than ever.”
 Remarks on the Release of the Annual Country Reports on Human Rights

John Kerry 

Secretary of State Press 

Briefing Room
Washington, DC
February 27, 2014

Well, good morning, everybody. Excuse me. I’ve got a little allergies this morning, I think. I’m delighted to be here this morning for the second Human Rights report that I have issued as Secretary, and I’m particularly pleased to be here with our Acting Assistant Secretary for Democracy, Human Rights, and Labor, Uzra Zeya, who as I think all of you know, is performing these responsibilities in the capacity as an interim assistant secretary but who has done just a spectacular job and has led the Department in a year-long process to track and make the assessments that are reflected here. So I thank her for a job particularly well done on this year’s Human Rights Report. The fundamental struggle for dignity, for decency in the treatment of human beings between each other and between states and citizens, is a driving force in all of human history. And from our own nation’s journey, we know that this is a work in progress. Slavery was written into our Constitution before it was written out. And we know that the struggle for equal rights, for women, for others – for LGBT community and others – is an ongoing struggle. And it’s because of the courage and commitment of citizens in each generation that the United States has come closer to living up to our own ideals. Even as we come together today to issue a report on other nations, we hold ourselves to a high standard, and we expect accountability here at home too. And we know that we’re not perfect. We don’t speak with any arrogance whatsoever, but with a concern for the human condition. Our own journey has not been without great difficulty, and at times, contradiction. But even as we remain humble about the challenges of our own history, we are proud that no country has more opportunity to advance the cause of democracy and no country is as committed to the cause of human rights as we are. This year’s report, we think, is especially timely. It comes on the heels of one of the most momentous years in the struggle for greater rights and freedoms in modern history. In Syria, hundreds were murdered in the dead of night when a disaster occurred at the hands of a dictator who decided to infect the air of Damascus with poisonous gas, and many more have been, unfortunately, confined to die under a barrage of barrel bombs, Scud missiles, artillery, and other conventional weapons. In Bangladesh, thousands of workers perished in the greatest workplace safety disaster in history. And from Nigeria to Russia to Iran, indeed in some 80 countries the world over, LGBT communities face discriminatory laws and practices that attack their basic human dignity and undermine their safety. We are seeing new laws like the Anti-Homosexuality Bill enacted by Uganda and signed into law by President Museveni earlier this week, which not only makes criminals of people for who they are, but punishes those who defend the human rights that are our universal birthright. These laws contribute to a global trend of rising violence and discrimination against LGBT persons and their supporters, and they are an affront to every reasonable conscience, and the United States will continue to stand with our LGBT brothers and sisters as we stand up for freedom, for justice, for equal rights for all people around the world. And so with this year’s report, we join with many other nations in reaffirming our commitment to a world where speaking one’s mind does not lead to persecution, a world where practicing or changing one’s faith does not lead to imprisonment, and where marching peacefully in the street does not get you beaten up in a blind alley or even killed in plain sight. So let me be clear. This is not just some high-minded exercise. This is the most comprehensive, authoritative, dispassionate, and factual review of the state of human rights globally, and every American should be proud of it. That’s why Acting Assistant Secretary Zeya of the State Department’s Bureau of Democracy, Human Rights, and Labor and our embassies and consulates around the world have spent countless hours researching and writing these reports, engaging activists, talking to governments, and analyzing NGO and media reports. And that’s why they capture the attention of dictatorships and democracies alike. This is about accountability. It’s about ending impunity. And it’s about a fight that has gone on for centuries, as long as human beings have been able to think and write and speak and act on their own. The struggle for rights and dignity couldn’t be more relevant to what we are seeing transpire across the globe. The places where we face some of the greatest national security challenges today are also places where governments deny basic human rights to their nations’ people, and that is no coincidence. And it is particularly no coincidence in an age where people have access and want access to more information and the freedom to be able to act – to access information and to be able to act on the basis of that information. That is what has always characterized democracies and free people. It’s no coincidence that in North Korea, a UN commission of inquiry recently found clear and compelling evidence of wholesale torture and crimes against humanity, reports of people who have been executed summarily and fired at by artillery, fired at by anti-aircraft weapons, 122 millimeter aircraft weapons that literally obliterate human beings, and this has occurred with people in the masses being forced to watch, a form of gross and utter intimidation and oppression. It’s no coincidence that the first use of a weapon of mass destruction anywhere in the last quarter century came from a dictatorship in Syria in trying to suppress a popular uprising, in trying to suppress the aspirations of young people who simply wanted jobs and education and opportunity. It’s no coincidence that the brutal violence that we’ve seen recently in South Sudan and the Central African Republic is rooted in cycles of violence stemming from past abuses, marginalization, discrimination, and unwillingness to listen. And so the United States of America will continue to speak out, without a hint of arrogance or apology, on behalf of people who stand up for their universal rights. And we will stand up in many cases for those who are deprived of the opportunity to be able to stand up for themselves. We will do so in Venezuela, where the government has confronted peaceful protestors by deploying armed vigilantes, by imprisoning students, and by severely limiting freedoms of expression and assembly. The solution to Venezuela’s problems are not found through violence, and they will not be found through violence, but only through dialogue with all Venezuelans in a climate of mutual respect. We will do it in Sri Lanka, where the government still has not answered basic demands for accountability and reconciliation, where attacks on civil society activists, journalists, and religious minorities, sadly, still continue. Our concern about this ongoing situation has led the United States to support another UN Human Rights Council resolution at the March session. We will do so because we know countries that deny human rights and human dignity challenge our interests as well as human interests. But we also know countries that advance those values, those countries that embrace these rights are countries that actually create opportunities. From Yemen to Tunisia, which I just visited last month, we have seen how national dialogue and democratic progress can make countries more stable and make them stronger partners for peace and prosperity. In Ukraine, as we all just saw in real time in the last days, tens of thousands took to the streets to demonstrate against the power – to demonstrate again the power of people to be able to demand a more democratic and accountable governance, and to stand up even against those who would sniper from roofs and take their lives in the effort to have their voices heard. In Burma, we continue to see a country that was isolated for so many years slowly moving away not just from dictatorship, but toward a more productive partnering with the United States and the international community. So there are plenty of examples, folks, of places that choose a different road, and that strive to make it work. As today’s report makes clear, Burma still faces the normal challenges, from reforming an undemocratic constitution to ending discrimination and violence against religious and ethnic minorities, but we must continue to encourage progress even as we speak honestly about the problems that persist. In my first year as Secretary of State, I have been very fortunate to see with my own eyes what we can accomplish when we see our power and use our power and influence to empower others to be able to change things for the better. I’m truly inspired by the civil society activists that I’ve met with in many of the countries I’ve been to – in Hanoi, for instance – people who are standing up for their fundamental rights to speak out and to associate freely. I’m inspired by the 86-year-old human rights pioneer I met in Moscow who has spent a lifetime fighting for the basic rights that we take for granted here in the United States. I’m inspired by a group of young southeast-Asian land rights advocates that I met at the ASEAN regional forum last year who understand that societal problems are best solved when the government works with civil society, not against it. The truth is that some of the greatest accomplishments in expanding the cause of human rights have come not because of legislative decree or judicial fiat, but they came through the awesomely courageous acts of individuals, whether it is Xu Zhiyong fighting the government transparency that he desires to see in China, or Ales Byalyatski, who is demanding justice and transparency and accountability in Belarus, whether it is Angel Yunier Remon Arzuaga, who is rapping for greater political freedom in Cuba, or Eskinder Nega, who is writing for freedom of expression in Ethiopia. Every single one of these people are demonstrating a brand of moral courage that we need now more than ever. This year there is actually another name on all of our minds, and that is, of course, the first Human Rights Report since the passing of one of the most courageous individuals of all time, Nelson Mandela. Mandela was more than an inspiration; he was a model. All over the world, I have been in homes and offices where his unmistakable face was on posters and prints. I’ve met so many young kids named Nelson in Africa, but in so many other places where people are aspiring for real change. His influence was just that powerful. Even in his absence, the example that he set will long endure. We carry on his work for those who are walking picket lines, who are sitting in prison cells sometimes unknown to anybody except their family, who are protesting from Cairo to Caracas to Kyiv. And we have to ask ourselves, as we do this: If we don’t stand with these brave men and women, then what do we stand for and who will stand with them? And if we don’t give voice to those who are voiceless, then who do we speak for and who will give voice to them? The demand for human dignity I believe, President Obama believes – I think all of us believe in this country – is unstoppable. And today we reaffirm our commitment to stand with the many who seek dignity and against the few who deny it. That’s how we live up to our ideals. That’s how we will meet the demands of this moment. That’s how we will build a more stable and peaceful world. And before I turn things over to Uzra, let me leave you with one final thought. We obviously have a big agenda. You can see that. And that means we need our full team on the field so that we can get to work. Frankly, it’s unacceptable that so many of our nominees – countless numbers of ambassadors to very important countries are awaiting confirmation. Our national security is not served by keeping many professionals, people who have waited patiently, in a perpetual limbo. Neither is our ability to support democratic rights and aspirations of people all over the world enhanced by what is happening. Let me give you an example, for instance, of what is happening to Tom Malinowski. Tom is a human rights champion whom the President has picked as his nominee to be the next Assistant Secretary for Democracy, Human Rights, and Labor. Tom has strong bipartisan support. We know of no objection to his nomination – none – and yet, he has been waiting more than 220 days to be confirmed. So now is the time to send a strong signal that we are not content to sit on the sidelines. I ask and I hope that our colleagues in the Senate will help Tom Malinowski get on the job so that we can continue to lead in these very kinds of issues that I have just laid out here today. We are ready to lead, and that’s when America is at its best, and that’s the vision that has always inspired people. And it always will. And it’s with that understanding that we are committed to continue this important work to defend the rights of people all around the world. That’s how we became a nation, and that’s how we will stay the nation that we want to be. With that I thank you very much, and I will leave it in the good hands of Uzra. Thank you.